تبليغاتX
صدای پای آب





















صدای پای آب

من مسلمانم قبله ام یک گل سرخ ...

وقتی یه چیزایی رو می بینی که در طول زندگیت حتی به مغزتم خطور نمی کرد ممکنه اتفاق بیفته...وقتی عزیز شدن ها و ذلیل شدن ها در هر اپسیلون ثانیه اتفاق میفته...وقتی مغزت هنگ کرد چه جوری ریستش می کنی؟

                                        به امید ظهور!

+نوشته شده در سه شنبه هشتم دی 1388ساعت20:0توسط زهرا | |

...عباس به آب نگریست. در آب٬ حسین بود. موج ها در حرکتب خویش٬ حسین می نگاشتند. صدای موج٬ حسین بود. به خویش برگشت و در خویش جز حسین ندید و ...حسین تشنه بود!

آب بنوش عباس!
آب خنک و زالا و گوارا با عباس سخن می گفت. دست رشید عباس در آب رفت. نوازش آب با دست های تشنه و جان تشنه تر چه می کند. قطره های عزیز از کف می چکید. آب را بالا آورد تا فضای دهان رسید. نسیم خنک آب چهره ی عباس را می نواخت.

ساقی بنوش٬ گوارایت باد.
باز در موج ها ولوله افتاد. حسین٬ حسین٬ حسین....

                                                                       بر گرفته از کتاب ماه در آب

                                                                                                 به امید ظهور!

+نوشته شده در جمعه چهارم دی 1388ساعت11:19توسط زهرا | |

کسی که دستانش رو به نور دراز است گرمای خورشید را حس می کند!

نظر شما چیه؟

                    به امید ظهور!

+نوشته شده در چهارشنبه یازدهم آذر 1388ساعت22:20توسط زهرا | |

سکوت همه چیز است...

                                به امید ظهور!

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم آبان 1388ساعت17:0توسط زهرا | |

کوه پرسید: زِ رود
زیر این سقف کبود راز ماندن در چیست؟
گفت: در رفتن من
کوه پرسید و من؟
گفت، در ماندن تو
بلبلی گفت: و من ؟
خنده ایی کرد و گفت در غزل خوانی تو
آه ازآن آبادی که در آن کوه رَود، رود مرداب شود و در آن
بلبل سرگشته سرش را به گریبان ببرد و نخواند دیگر
من و تو بلبل و کوه و رودیم
راز ماندن جز، در خواندن من، ماندن تو، رفتن یاران سفرکرده مان نیست
بدان...

                      به اميد ظهور

+نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388ساعت20:28توسط زهرا | |

چند روز بود كه حالم سر جاش نبود. فكر مي كردم حساسيته تا اين كه ديشب حالم بدتر شد. مي خواستم به مامانم بگم فردا نرم مدرسه اما گفتم صبر كنم بهتره . سر سفره مامانم يه تعارف زد كه مي خواي فردا نري مدرسه ؟ منم كه منتظر فرصت بودم گفتم آره! :دي بعد از چند دقيقه گفت : مطمئني نمي خواي بري مدرسه؟ گفتم آدم بايد رو حرفايي كه مي زنه فكر كنه. مطمئنم كه نمي خوام برم مدرسه! 2 تا :دي

الانم تنها چيزي كه دلم براش مي سوزه رياضي خانم . الفِ كه از دست دادم. ولي خب مي شينم تكليفامو بروز مي كنم تا بالاخره بعد از دو هفته تلاش به مدرسه برسم!

                                                                       به اميد ظهور!


پ.ن بي ربط: نوشتم كه وبلاگم خاك نخوره!

پ.ن خيلي بي ربط:  هدي دوست مامانت خيلي توپه ... عاشقشم!

پ.ن بي ربط3 : تاحالا 3000 تومن از معلم المپياده جايزه گرفتم....هفته بعد واسم كتاب مياره!:دي

+نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم مهر 1388ساعت5:42توسط زهرا | |

پنج شنبه حالم خيلي بد بود. قلبم تو سينه ام خيلي سنگيني مي كرد. اتفاقاتي كه شباي قبل اوفتاده بود عامل اين قضيه بود. اون قدر حالم بد بود كه حتي كشته شدن يه پليس جوون تو يه فيلم سينمايي فوق العاده مسخره ( قول ... نمي دونم ديدين يا نه!) ديوونه ام كرده بود. اولين باري بود كه معني "سنگين شدن قلبو" درك مي كردم! احساس مي كردم هر آن ممكنه سينه ام منفجر بشه...سخت نفس مي كشيدم... نمي دونم چرا اين جوري شدم. حتي با ديدن چشماي خيس يه بازيگر تو يه سريال بي اهميت بهم مي ريزم. نفس بالا نمياد. قلبم سنگين مي شه.

خدايا خودت يه كاري كن. تويي كه مي توني.اگه بايد اين وضعيت ادامه پيدا كنه طاقتشو بده...

                                                                                                                    به اميد ظهور

+نوشته شده در جمعه هفدهم مهر 1388ساعت19:7توسط زهرا | |

امروز يه چيزي شنيدم كه متعجبم كرد. اصلا ناراحت نشدم ولي هنوز از چيزي كه شنيدم هنگم!

                                                                                                       به اميد ظهور!

+نوشته شده در یکشنبه دوازدهم مهر 1388ساعت19:8توسط زهرا | |

واي بچه ها ما شنبه بايد بريم مدرسه..! (جمله مسخره ايه چون تمام محصلين كشور شنبه ها مي رن مدرسه! ولي ما به عنوان اولين روز مي ريم و تازه دو زنگ اول رياضي داريم.) قراره جواب امتحانامونو بدن!:دي

امروز عصري رفتيم پارك لاله. حال مامانم بد بود مي خواستيم حال و هواش عوض شه كه خدارو شكر شد. بعد از چند سال بابام و مخصوصا با مامانم بازي كردم. خيلي حال داد. بعد رفتيم بازارچه پارك لاله يه ذره چيز ميز بخوريم. جاي شما خالي خيلي چسبيد. وقت برگشت به مامانم گفتم : آخ جون فردا جمعه اس نمي ريم مدرسه. مامانم خندش گرفت و گفت بذار لااقل يه روز بري مدرسه بعد بگو. راست بنده خدا ضايع اس ولي خب من يكمي مي ترسم از امسال. خيلي خر خوني داره. نگرانم وسط سال ببرم! خيلي دلم مي خواد برم مدرسه هااااا ولي دلم نمي خواد دومو بخونم!:دي

دعا كنين!

                        به اميد ظهور!



ببينيد كدوم وصف حال شماست!

+نوشته شده در جمعه سوم مهر 1388ساعت0:15توسط زهرا | |

 غياث الدين جمشيد كاشاني

                                     وفات: 19 رمضان 832 هجري قمري

ما كي هستيم؟ چي هستيم؟ اصلا بچه ها ما كجاي كاريم؟ يه پستي گذاشته بودم و توش گفته بودم كه از خدا دورم. انگار ولم كرده. هر وقت بخوام مي تونم ببينمش ولي نمي تونم به طرفش برم اونم نمياد پيشم! شرم دارم از ادامه اش! خدا منو ببخشه. حالم خوب نيست. نمي دونم چيم ،‌چه كارم؟! اصلا به من مي گن بنده؟؟؟ بنده ي خدا؟ اصلا لايق اين جايگاه هستم كه بخوام بنده اش باشم؟ ولي الله اون قدر بزرگه كه اجازه داده بنده اش باشم! بزرگاني مثل خواجه نصيرالدين و غياث الدين و خيلي هاي ديگه كه الان اسمشون يادم نيس اين همه سختي كشيدن ولي خم به ابرو نياوردن! اون وقت من، يه دختري كه تو ناز و نعمت بزرگ شده و غم اينه كه نمي تونه با دوستاش بره نمايشگاه، از دست خدا دلگيره! به چه حقي؟ چرا اين قدر ... !

غياث الدين بنده خدا بود و مريد مولا. اون قدر بنده و شاگرد خوبي بود كه در ظاهرم مثل مولا شهيد شد! اون بنده اس منم بنده ام. به اون مي گن شيعه ، به منم مي گن شيعه! رواست؟

هر كدوم از شما هارو كه ناراحت كردم ، به مولا قسمتون مي دم حلالم كنين! بچه ها خيلي به دعاتون نياز دارم!
                    به امید ظهور

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم شهریور 1388ساعت0:17توسط زهرا | |